धर्म फरक, बाटो फरक,
तर गन्तव्य एउटै हो,
नाम फरक, पूजा फरक,
तर हृदयभित्रको माया एउटै हो।
कसैले बुद्धलाई स्मरण गर्छ,
कसैले शिवलाई पुकार्छ,
कसैले अल्लाहमा आस्था राख्छ,
कसैले येशूको नाम उच्चारण गर्छ।
तर आँसु सबैका नुनिला छन्,
हाँसो सबैको मिठो छ,
दुःख पर्दा पीडा एउटै,
खुसी हुँदा अनुभूति पनि उस्तै हो।
बुद्ध भन्छन्-करुणा बाँडौँ,
हिन्दू दर्शन भन्छ-विश्व परिवार हो,
इस्लाम भन्छ-भ्रातृत्व कायम राखौँ,
क्रिश्चियन भन्छ-प्रेम गरौँ अपार।
किन निर्माण गर्ने धर्मका पर्खाल?
किन रोप्ने हृदयमा घृणाका बीउ?
मन्दिर, मस्जिद, गुम्बा, चर्च-
सबैभन्दा महान् मूल्य मानवता हो।
जात होइन, धर्म होइन,
पहिलो परिचय मानव हो,
रगतको रङ सबैको रातो छ,
जीवनको श्वास पनि सबैको समान हो।
हात फरक भए पनि,
सहयोग गर्ने भावना एउटै हो,
भाषा फरक भए पनि,
शान्तिको चाहना एउटै हो।
आऊ, अब द्वेष होइन,
संवादको दीप प्रज्वलित गरौँ,
फरक विश्वासलाई सम्मान गर्दै,
साझा भविष्यको निर्माण गरौँ।
नेपाल हाम्रो साझा घर हो,
हामी सबै यसका परिवार हौँ,
धर्म रहोस् आफ्नो–आफ्नो,
तर मानवता साझा आधार बनोस्।
धर्म फरक हुन सक्छ,
तर मानवता कहिल्यै फरक हुँदैन।
हामी फरक देखिन सक्छौँ,
तर अन्तत,
हामी सबै एउटै मानव हौँ।
