जब यात्रा तय गरियो
बिसाएर घरको आँगन,
चढेँ म गाडीमा
स्वप्नहरूको भारी बोकी
लागेँ म नयाँ गन्तव्यममा घुमाउरा सडकहरू रमाइला लाग्थे
झ्यालबाट हेर्दा दृश्यहरू कविता बन्थे।
हावा परेड खेल्थ्यो मेरो कपालसँग
कहिले सिरक झैँ ढाक्थ्यो मेरो अनुहार
कहिले गीत गाएर हावाको संगीतमा
सास फेर्न सजिलो बनाउँथ्यो।
कुनैकुनै मोडमा मन डराउँथ्यो पनि,
जहाँ शरीरलाई असहज बनाउथ्यो
बटुवाहरूको भिडमा हराउँछु कि भनी।
टायरको घर्षणमा
लुकेका थिए स्वरहरू
एक्लोपन, उत्साह,
र भविष्यका रहरहरू
चालकको अनुहारमा
जीवनको व्यथा पढिन्थ्यो,
यात्रुहरूका नजरमा
आफ्नै कथा भेटिन्थ्यो।
गाडी त रोकिएला एकदिन कुनै स्टेसनमा,
तर मनको यात्रा कहाँ रोकिन्छ र ?
जसलाई लगाम लगाउन सकियो भनेमात्र
जीवन सुन्दर बन्दोरहेछ
एक स्टपबाट अर्को स्टप,
जिन्दगी यस्तै त रहेछ भनेर
गाडी चढेरै थाहा पाइयो
लड्ने डरले गन्तव्य कहाँ चुम्न सकिन्छ र
यात्रा न हो जीवन
जहाँ हिँडेपछि मात्र पुग्न सकिन्छ
केवल
सास फेर्नु मात्र जीवन होइन रहेछ
पाइला चाल्नु मात्र यात्रा होइन रहेछ।
त्रिविको ६६औं स्थापना दिवस जुम्ला बहुमुखी क्याम्पसमा सम्पन्न, स्ववियु सभापतिको असन्तुष्टि
विक्रम तिरुवा 'सलिन'
२०८२ असार २०
