मंगलवार, ४ कार्तिक, २०८३

​कविता : जुनकिरीको आख्यान

​घामकिरी कुर्दाकुर्दा
सपनाहरू बिउँझेर
उठ्न लागेका हुन्,
ताराहरू टिप्न नसकेपछि
पर्खेर बस्न भन्दै
थाकेका हुन सक्छन् सपनाहरू
उड्न पुगेका हुन्।

​खुसी खोज्न
बादलको अँध्यारोमा अन्धाधुन्ध
दौडिने खुसीहरू
रात नबिउँझिनुभन्दा
पहिला बिउँझिन्छन्
अरू केही पाउन।

​सपनाको उज्यालो
सपनाहरू भन्दा कयौँ गुना उज्यालो हुन्छ
जुनकिरीको रश्मि सरह,
कत बयान इन्दुको हुन्छ
अझ बर्ता ताराहरूको गरिन्छ
अलिकति पनि लेखिनु हुन्न
जुनकिरीको आख्यान।

​किनकि झिलिकमिलिक ताराहरू
र इन्दु
जुनकिरी भन्दा धेरै पर बस्छन्,
त्यसैले हो रहेछ
छेउको तीर्थ बढी हेला हुने
किनकि घामकिरी टिप्न
बिउँझेका सपनाहरू
जुनकिरी टिप्न
कहिल्यै बिउँझेनन्।
​

प्रकाशित :

प्रतिक्रिया दिनुहोस्

प्रकाशित :

प्रतिक्रिया दिनुहोस्

ट्रेन्डिङ

गजल

सम्बन्धित समाचार

सम्बन्धित समाचार

सम्बन्धित समाचार

ट्रेन्डिङ

गजल

ताजा समाचार